Print Friendly, PDF & Email

Η «Μαρία» είναι το τρίτο και τελευταίο παιδί μιας οικογένειας της μεσαίας τάξης.

Στο δημοτικό σχολείο η Μαρία ήταν πρώτη μαθήτρια αλλά στις τρεις τελευταίες τάξεις του δημοτικού ήταν πολύ απομονωμένη από τα άλλα παιδιά.

Ξαφνικά, σε ηλικία 13 ετών, στην Α’ γυμνασίου (σχολικό έτος 2012-13), η επίδοσή της στο σχολείο επιδεινώθηκε απότομα και κατακόρυφα. Ένα-δύο μήνες πριν το ξέσπασμα του ψυχωσικού της επεισοδίου, μερικές φορές η Μαρία γελούσε χωρίς αιτία. Τέλη Ιανουαρίου του 2013 άρχισε να παρουσιάζει συμπτώματα οξείας ψύχωσης, ενώ παράλληλα δεν μπορούσε να αναπνεύσει (ψυχοκινητική διέγερση). Έτσι, τέλη Φεβρουαρίου του 2013 εισήχθη σε κρατικό παιδιατρικό νοσοκομείο, όπου νοσηλεύτηκε μέχρι τα μέσα Ιουλίου του 2013. Εκεί της δόθηκε η διάγνωση οξέως ψυχωσικού επεισοδίου αποδιοργανωτικού τύπου. Αρχικά της χορηγήθηκε κουετιαπίνη για 10 ημέρες (αγωγή η οποία δεν ήταν αποτελεσματική) και αμέσως μετά της χορηγήθηκε ρισπεριδόνη (συμβατικό αντιψυχωσικό φάρμακο, όπως και η κουετιαπίνη). Η ρισπεριδόνη ήταν η αιτία να τη κοπεί η περίοδος. Η Μαρία ανταποκρίθηκε αρκετά καλά στη ρισπεριδόνη. Τα ψυχωσικά συμπτώματα άρχισαν να υποχωρούν και εξαφανίστηκαν τελείως τον Απρίλιο του 2013. Επίσης, αυξήθηκε αισθητά η κοινωνικοποίησή της αλλά το άγχος δεν είχε υποχωρήσει τελείως.

Οι γονείς της Μαρίας, μετά τη νοσηλεία της, άρχισαν να ψάχνουν λύσεις εναλλακτικής ψυχιατρικής και ιατρικής. Αρχικά πήγαν σε κάποιον εναλλακτικό γιατρό, τον κ. Παύλου, που ήταν ειδικός στα ζωτικά λιπαρά οξέα Ω3. Εκείνος χορήγησε στη Μαρία Ω3 και, σύμφωνα με τη μητέρα της, η κλινική εικόνα της Μαρίας βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο. Δηλαδή βελτιώθηκε πολύ η διάθεσή της και μειώθηκε πολύ το άγχος της. Επίσης τότε περίπου με βρήκαν από την ιστοσελίδα μου και ήρθαν να με συμβουλευτούν. Τους σύστησα το πρωτόκολλο Λαζάρου, διότι ήταν το μόνο πρωτόκολλο που μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα, είχα ήδη πληροφορίες ότι παλαιότερα ο φυσικοπαθητικός Λαζάρου είχε κουράρει με αρκετή επιτυχία πέντε περίπου ασθενείς με σχιζοφρένεια (άλλωστε το πρωτόκολλο Truehope δεν ήταν κατάλληλο για ασθενείς με ψυχωσικά στοιχεία) και έτσι κλείστηκε ραντεβού με τον Λαζάρου, ο οποίος συνέστησε να κάνει η Μαρία κάποιες εργαστηριακές εξετάσεις σε δείγμα αίματος, ούρων και κοπράνων. Ορισμένες από αυτές καλύπτονταν από τον ΕΟΠΥΥ, άλλες έγιναν ιδιωτικά διότι δεν καλύπτονταν από τον ΕΟΠΥΥ και κάποιες έγιναν στο εξωτερικό, αφού εκεί στάλθηκαν βιολογικά δείγματα της Μαρίας.

Στο μεταξύ η μητέρα της Μαρίας δεν επαναπαύθηκε αποκλειστικά στον κ. Λαζάρου, και χάρη στο πάθος της για «να το ψάχνει», οφείλουμε σε εκείνη τη γυναίκα την τεχνογνωσία που προέκυψε για τη βελτίωση στο πρωτόκολλο Λαζάρου. Η μητέρα της Μαρίας επισκέφθηκε παράλληλα και έναν άλλο εναλλακτικό γιατρό, τον κ. Πρεβεδώρου, ο οποίος ανακάλυψε ότι από το έντερο της Μαρίας απουσίαζαν εντελώς κάποια φιλικά βακτήρια, και εξαιτίας τούτου δεν μπορούσε στο έντερο της Μαρίας να συντεθεί σεροτονίνη, νιασίνη και βιταμίνη Κ2. Ο κ. Πρεβεδώρου χορήγησε στη Μαρία ένα συμπλήρωμα προβιοτικών ώστε να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα. Εκείνη τη χρονική στιγμή έγινε και το 1ο ραντεβού με τον κ. Λαζάρου, ο οποίος διέγνωσε, μεταξύ άλλων, και θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Παράλληλα, η μητέρα της Μαρίας ανακάλυψε στην Πάτρα έναν γιατρό, τον κ. Κωνσταντινόπουλο, ο οποίος κάλυψε τη Μαρία με βιοσυντονισμό. Μετά από ενδελεχή μέτρηση, κυρίως στον εγκέφαλο της Μαρίας, τους ετοίμασε ένα μηχάνημα βιοσυντονισμού με συχνότητες κατάλληλες για τα προβλήματα στον εγκέφαλο της Μαρίας, το οποίο οι γονείς της αγόρασαν και πήραν στο σπίτι, και έτσι η Μαρία ξεκίνησε παράλληλα και εξατομικευμένη θεραπεία βιοσυντονισμού. Επίσης της έκαναν και το test ορθομοριακής διατροφής και έτσι καταρτίστηκε ένα ολοκληρωμένο διατροφικό πλάνο.

Λίγο καιρό αργότερα, οι γονείς της Μαρίας δοκίμασαν και το γιατρό Θωμά Χρηστίδη, αλλά δεν συνέχισαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη θεραπεία με συμπληρώματα που τους πρότεινε.

Μετά την εφαρμογή όλων αυτών των εναλλακτικών θεραπειών, η Μαρία, με αργά αλλά σταθερά βήματα, άρχισε να βελτιώνεται ουσιαστικά. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto εξαφανίστηκε (κυρίως χάρη στη κατάλληλη διατροφή και την ενίσχυση του οργανισμού με τα φυσικά συμπληρώματα), κατέστη δυνατόν σιγά – σιγά να της κόψουν το Risperdal (ρισπεριδόνη) χωρίς επιδείνωση των ψυχιατρικών της συμπτωμάτων, το έντερό της άρχισε να παράγει και σεροτονίνη αλλά κυρίως η βελτίωσή της ήταν πολύ καλή όσον αφορούσε στην κοινωνικότητά της, ειδικά με συνομηλίκους, και στην συγκέντρωσή της (είναι αρκετά καλή μαθήτρια στο σχολείο πλέον και μαθαίνει πιάνο με μεγάλη επιτυχία χωρίς πρόβλημα συγκέντρωσης). Σήμερα η Μαρία είναι μαθήτρια της Γ΄ γυμνασίου, φοιτά σε δημόσιο σχολείο και είναι μαθήτρια του 15-16. Η συγκέντρωσή της, όπως είπαμε, είναι πολύ καλή και θα μπορούσε να είναι άριστη στο σχολείο, όπως είναι και στο πιάνο και στα σπορ, αλλά ο βαρετός τρόπος που γίνεται η ελληνική εκπαίδευση δεν την εμπνέει και η μητέρα της δεν θέλει να την πιέσει (και καλά κάνει). Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Νοέμβριος του 2014), η περίοδός της αρχίζει σιγά-σιγά να επανέρχεται, αλλά η περιοδικότητά της ακόμη δεν είναι φυσιολογική, ούτε η ποσότητα του αίματος. Πιστεύω ότι σιγά-σιγά, όπως αποκαθίσταται η σωστή φυσιολογία του οργανισμού της και το ορμονικό της σύστημα επαναφέρεται στο φυσιολογικό, αυτό σιγά-σιγά θα αποκατασταθεί.

Είχα προτείνει στους γονείς της Μαρίας να αρχίσουν και οικογενειακή θεραπεία παράλληλα, αλλά επέλεξαν να μην το κάνουν. Επίσης, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί ότι η Μαρία παραπέμφθηκε για ατομική ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία λίγο καιρό μετά την σταθεροποίησή της και το πέρας της νοσηλείας της.

Σήμερα η Μαρία είναι ένα κοινωνικό και φυσιολογικότατο παιδί που δεν δείχνει να έχει κανένα ψυχιατρικό πρόβλημα, τρέφεται υγιεινά και ασκείται και γενικά τίποτε στη συμπεριφορά της δεν μαρτυρά κάποια ψυχιατρική πάθηση. Για την ακρίβεια, είναι εδώ και 6 μήνες τώρα χωρίς καθόλου συμβατικό αντιψυχωσικό και δεν έχει κανένα σύμπτωμα ψυχικής ασθένειας. Όσο προχωρά ο καιρός η Μαρία είναι όλο και καλύτερα.

Η εναλλακτική θεραπεία κόστισε πολλά χρήματα στην οικογένεια της Μαρίας, αλλά νομίζω ότι άξιζε τον κόπο. Αν η Μαρία είχε συνεχίσει τη συμβατική ψυχιατρική θεραπεία, δεν θα είχε τόσο καλά αποτελέσματα, όχι μόνο στην ψυχική της υγεία, αλλά και στη σωματική, καθώς και στην ευτυχία της γενικότερα. Σημειωτέον ότι δύο συμβατικοί ψυχίατροι, πριν αρχίσει να αποδίδει καρπούς η εναλλακτική ψυχιατρική και ιατρική θεραπεία, έδιναν απαισιόδοξη πρόγνωση για την πορεία της Μαρίας ως ψυχιατρικού περιστατικού, πράγμα που σε εμένα τουλάχιστον, το είχαν πει εμπιστευτικά, χωρίς να είναι παρόντες οι γονείς της Μαρίας.

Χάρη στην επιτυχία της εναλλακτικής της θεραπείας, η Μαρία θα μπορέσει να κάνει τη δική της οικογένεια και να τεκνοποιήσει όταν έρθει εκείνη η ώρα, θα καταφέρει να σπουδάσει ότι επιθυμεί (αν θέλει) και να εργαστεί στην ελεύθερη αγορά, και γενικά εκτιμάται ότι θα έχει υγεία και ευτυχία στη ζωή της. Αντίθετα, αν είχε ακολουθηθεί μόνο συμβατική ψυχιατρική θεραπεία, η Μαρία θα είχε ισόβια ψυχική αναπηρία, δεν θα δούλευε, δεν θα σπούδαζε, δεν θα μπορούσε να κάνει οικογένεια δική της και θα ήταν ένα ισόβιο βάρος στην οικογένειά της και στον κρατικό προϋπολογισμό υγείας και πρόνοιας. Πιστεύω ότι η μόνη πιθανότητα να επιδεινωθεί η κλινική εικόνα της Μαρίας ως ψυχιατρικού περιστατικού θα ήταν αν ξαφνικά δεν μπορούσε να ανταποκριθεί η οικογένειά της οικονομικά στις εναλλακτικές θεραπείες.

Είμαι υπόχρεη στη μητέρα της Μαρίας διότι, εξαιτίας της έρευνας και του πειραματισμού που έκανε, κατάφερε να κάνει το πρωτόκολλο Λαζάρου ακόμα καλύτερο και πιο αποτελεσματικό, πράγμα που αποδείχθηκε στην κόρη της.

Νοέμβριος 2014