Print Friendly, PDF & Email

Είμαι γυναίκα 45 ετών και μένω στην Αθήνα. Είμαι το πρώτο άτομο στην Ελλάδα που έκανε το πρωτόκολλο ορθομοριακής ψυχιατρικής Truehope. Δυστυχώς με αυτό το πρωτόκολλο ήμουν άτυχη διότι αυτό το πρωτόκολλο είναι για διπολικούς ασθενείς χωρίς ψυχωσικά στοιχεία και εμένα τότε μου είχαν δώσει λάθος διάγνωση. Κάποιος ψυχίατρος πριν πολλά χρόνια μού είχε πει ότι είχα διπολική διαταραχή. Όταν λοιπόν βρήκα το πρωτόκολλο Truehope, διάβασα ότι ήταν για διπολικούς και αναθάρρησα. Έτσι λοιπόν το έβαλα μπρος και, το Νοέμβριο του 2008 μπήκα στο σκεύασμα και, από 1η Ιανουαρίου του 2009 άρχισα να κάνω την πρώτη μείωση στα ψυχοφάρμακα. Όταν ξεκίνησα τις μειώσεις έπαιρνα 700 mg Seroquel, 2,5 mg Aloperidin και  400 mg Tegretol. Τέλη Νοεμβρίου του 2009 είχα κόψει το Tegretol, είχα μειώσει το Aloperidin στο 0,5 mg και το Seroquel στα 150 mg.

Δυστυχώς όμως στη πραγματικότητα δεν είχα διπολική διαταραχή αλλά σχιζοσυναισθηματική διαταραχή, που είναι συνδυασμός διπολικής διαταραχής και σχιζοφρένειας. Το πρωτόκολλο Truehope πιάνει καλά τη διπολική διαταραχή αλλά όχι τη σχιζοφρένεια. Έτσι λοιπόν, στο ψυχωσικό κομμάτι, (δηλαδή της σχιζοφρένειας), το πρωτόκολλο  Truehope  δεν κατάφερε να με καλύψει, με αποτέλεσμα, όταν μειώθηκαν πολύ τα αντιψυχωσικά φάρμακα (Seroquel και Aloperidin), να μπω σε ψυχωσικό επεισόδιο. Έτσι, αναγκάστηκα να ξαναεπιστρέψω στα συμβατικά ψυχοφάρμακα και η προσπάθεια αυτή είχε άδοξο τέλος.

Όμως, δεν το έβαλα κάτω. Ψάχνοντας, έμαθα ότι για τη δική μου διάγνωση, κατάλληλα ορθομοριακά πρωτόκολλα ήταν το πρωτόκολλο Pfeiffer / Walsh και το πρωτόκολλο Λαζάρου. Για κακή μου τύχη, ο φυσικοπαθητικός ιατρός Λαζάρου δεν κάνει ιατρείο τα τελευταία χρόνια γιατί διδάσκει στο εξωτερικό. Όσο για το πρωτόκολλο Pfeiffer / Walsh, αυτό δεν γίνεται στην Ελλάδα διότι εδώ δεν υπάρχουν ακόμα εκπαιδευμένοι γιατροί. Για να το κάνει κανείς πρέπει να πάει είτε στην Αμερική (ΗΠΑ), είτε στην Ιρλανδία.

Το καλοκαίρι του 2010 πήγα στην Ιρλανδία, σε έναν οικογενειακό γιατρό που είχε εκπαιδευτεί στο πρωτόκολλο αυτό. Μου πήρε αίμα και το έστειλε στο Λονδίνο για ειδικές εξετάσεις, οι οποίες δεν γίνονται στην Ελλάδα ή Ιρλανδία, παρά μόνο στην Αμερική και την Αγγλία.

Από τις εξετάσεις αυτές προέκυψε ότι ο νευροδιαβιβαστής ισταμίνη είχε υψηλότερες τιμές στον οργανισμό μου από το φυσιολογικό (histadelic) και ότι το DΝΑ μου είχε ανεπαρκή μεθυλίωση (undermethylated). Ο γιατρός αυτός μού έφτιαξε μια συνταγή με τι θρεπτικά συστατικά έπρεπε να πάρω, τα οποία και αγόρασα (από την Ελλάδα).

Πρέπει να σημειωθεί ότι το πρωτόκολλο Pfeiffer / Walsh προβλέπει ότι παράλληλα ο ασθενής θα πρέπει να παίρνει και συμβατικά ψυχοφάρμακα, αντίθετα με το πρωτόκολλο Truehope, που προβλέπει τη διακοπή των συμβατικών ψυχοφαρμάκων.

Έκανα το πρωτόκολλο Pfeiffer / Walsh μόνο για τρεις μήνες και μετά σταμάτησα διότι έβαλα άλλες οικονομικές προτεραιότητες (σπουδές σε ιδιωτικό παναπιστήμιο). Έτσι, επειδή έπρεπε να μαζέψω χρήματα για τις σπουδές μου, δεν επαρκούσε το εισόδημά μου να καλύπτει και τα δύο αυτά πράγματα. Έτσι, προς το παρόν έχω διακόψει το πρωτόκολλο Pfeiffer / Walsh για το μέλλον, και περιμένω μήπως ο Ε. Λαζάρου αρχίσει και κάνει ξανά ιατρείο.

Η αμοιβή του ιατρού στην Ιρλανδία μού κόστισε 100 ευρώ και οι αρχικές εξετάσεις γύρω στα 400 ευρώ. Η πρώτη παρτίδα βιταμίνες μού κόστισε περίπου 300 ευρώ. Προς το παρόν κάνω συμβατική ψυχιατρική αλλά ακολουθώ όσο γίνεται υγιεινό τρόπο ζωής με κατανάλωση, όταν το επιτρέπουν τα οικονομικά μου, βιολογικών φυτικών και ζωικών τροφίμων.