9. Εναλλακτική Ορθομοριακή Ψυχιατρική (Εκτενές)

In Ιούνιος 9, 2017
Print Friendly, PDF & Email

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ (ΕΚΤΕΝΕΣ)

         Σε περιόδους γενικευμένης πλάνης, το να λες την αλήθεια

         αποτελεί επαναστατική πράξη.

                                                           Τζωρτζ Όργουελ

          Από μικρό κι από τρελλό μαθαίνεις την αλήθεια.

                                                    (Παραδοσιακή Νεοελληνική παροιμία)

     (Κανονικά ο ορθότερος τίτλος αυτού του άρθρου θα ήταν «Ασφαλής ψυχιατρική χωρίς συμβατικά ψυχοφάρμακα ή με μικρότερες υποδόσεις συμβατικών ψυχοφαρμάκων και τα βρώμικα κόλπα των φαρμακοβιομηχανιών με σκοπό να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους»)

     Η σύγχρονη ψυχιατρική, από την δεκαετία του 1950 και μετά, άρχισε να χρησιμοποιεί τα συμβατικά ψυχοφάρμακα και να τα χορηγεί στους ασθενείς. Αυτό είχε και θετικές και αρνητικές επιπτώσεις.

     Οι θετικές επιπτώσεις ήταν το ότι κατέστη δυνατό να «ηρεμήσουν» οι ασθενείς μέσα στα ψυχιατρεία, να συμπεριφέρονται «φυσιολογικά», κι έτσι πάρα πολλοί να βγουν από τα ψυχιατρεία και να ζήσουν στην κοινωνία (στην «κοινότητα», όπως είναι ο όρος της ψυχιατρικής) σαν κανονικοί άνθρωποι. Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνική ψυχιατρική και η εφαρμογή της, η κοινοτική ψυχιατρική, δεν θα είχαν προχωρήσει αν δεν είχαν εμφανιστεί στο προσκήνιο τα ψυχοφάρμακα (θα μου επιτρέψετε εδώ να έχω μια επιφύλαξη, την οποία θα αναλύσω και θα τεκμηριώσω αργότερα). Τέλος πάντων, η πλειονότητα των ψυχιάτρων θεωρεί ότι χάρη κυρίως στα ψυχοφάρμακα οφείλεται το ότι σήμερα μπορούν οι ψυχικά ασθενείς να ζουν στην κοινότητα. Για την ακρίβεια, εξελίχθηκαν τόσο οι θεραπείες, προχώρησε τόσο η ψυχιατρική, που οι πάλαι ποτέ «τρελλοί» δεν λέγονται πια «ψυχασθενείς» αλλά «χρήστες ή λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας». Αυτός είναι σήμερα ο «πολιτικά ορθός» όρος και αυτό είναι βάσιμο διότι πλέον η πλειονότητα τους είναι τόσο καλά, που, κάνοντας χρήση των εργαλείων που τους προσφέρει η σύγχρονη ψυχιατρική, ζουν, σε κάποιο βαθμό, σχεδόν όπως οι φυσιολογικοί άνθρωποι.

     Πριν πάμε παρακάτω, πρέπει να σταθούμε σε κάποιο σημείο που αφορά στη φύση των ψυχικών ασθενειών και, κατ’ επέκταση, στους τρόπους  με τους οποίους καταφέρνουμε να τις ελέγχουμε.

     Η ψυχική ασθένεια δεν είναι μονοδιάστατη αλλά τρισδιάστατη, δεν είναι μονοπαραγοντική αλλά πολυπαραγοντική, δηλαδή έχει μια «σύνθετη» φύση. Είναι γενικώς παραδεκτό σήμερα ότι οι ψυχικές ασθένειες έχουν μια διάσταση βιολογική, μια διάσταση ψυχολογική και μια διάσταση κοινωνική. Με άλλα λόγια, οι ψυχικές ασθένειες έχουν μια «φύση» βιο-ψυχο-κοινωνική. Αυτή η τρισυπόστατη φύση τους έχει να κάνει τόσο με τις αιτίες που τις προξενούν, όσο και με τα επίπεδα στα οποία κάνουμε παρεμβάσεις με σκοπό την θεραπεία των ασθενών. Δηλαδή, για κάθε ψυχική ασθένεια, οι αιτίες είναι πολλαπλές· άλλες είναι βιολογικές, άλλες ψυχολογικές και άλλες κοινωνικές. Κατ’ επέκταση, οι παρεμβάσεις που ενδείκνυνται με σκοπό τη θεραπεία και ίαση γίνονται αντίστοιχα σε επίπεδο βιολογικό, σε επίπεδο ψυχολογικό και σε επίπεδο κοινωνικό.

      Κι εδώ είναι που εμπλέκονται τα ψυχοφάρμακα. Όσον αφορά στη βιολογική διάσταση των ψυχικών ασθενειών, (τις άλλες δύο εδώ σκόπιμα θα τις αγνοήσουμε), η σύγχρονη συμβατική ψυχιατρική δίνει την απάντησή της μέσω των συμβατικών ψυχοφαρμάκων: αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, σταθεροποιητές διάθεσης, υπναγωγά, αγχολυτικά και πάει λέγοντας, σε παλιές και σε νεότερες εκδόσεις.

     Η εμπειρία μας με τα ψυχοφάρμακα τόσα χρόνια απέδειξε κάποια στοιχεία και συμπεράσματα:

α) Ότι τα συμβατικά ψυχοφάρμακα δεν αποδείχθηκαν και τόσο αθώα. Ακόμα και τα πιο σύγχρονα πανάκριβα ψυχοφάρμακα έχουν πολύ άσχημες παρενέργειες και μακροπρόθεσμα κάνουν τεράστιες ζημιές, μη αναστρέψιμες, στην υγεία των ασθενών που τα παίρνουν. Νέοι είκοσι και τριάντα και σαράντα χρονών έχουν (δυσ)μεταβολικό σύνδρομο και άρα, λίγο αργότερα, ζάχαρο, καρδιοπάθειες, καθώς και προβλήματα με το θυρεοειδή, το πεπτικό σύστημα, αρτηριακή πίεση και λοιπά και λοιπά και λοιπά. Άρα μετά τη μέση ηλικία, οι λήπτες έχουν κατά μέσο όρο πολύ χειρότερη υγεία από το μέσο άνθρωπο ίδιας ηλικίας.

β) Ότι τα συμβατικά ψυχοφάρμακα δεν έχουν 100% επιτυχία. Με άλλα λόγια, δεν εξαφανίζουν όλα τα συμπτώματα της ασθένειας και εντελώς.

γ) Στήθηκε μία τεράστια βιομηχανία διαπλεκομένων συμφερόντων γύρω από τα ψυχοφάρμακα, που με σκοπό το κέρδος, άρχισε να δωροδοκεί τους ψυχιάτρους, να παραποιεί τα αποτελέσματα των ερευνών άρα και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγείτο η επιστημονική κοινότητα. Επειδή οι φαρμακοβιομηχανίες άρχισαν να χρηματοδοτούν τα τελευταία χρόνια και οργανώσεις ληπτών και οικογενειών (πέρα από τα έξοδα του να «καλοπιάνουν» τους γιατρούς), αποτέλεσμα ήταν να αυξάνονται πολύ οι τιμές των νέων φαρμάκων (το πραγματικό κόστος των νέων ψυχοφαρμάκων δεν θα ήταν ούτε το ⅓ των σημερινών τιμών) και φυσικά τη «νύφη» να την πληρώνουν οι κρατικοί προϋπολογισμοί και, ακόμα παραπέρα, επειδή συνήθως τα κράτη είναι υπερχρεωμένα (καλή ώρα η Ελλάδα), να καλούνται να «πληρώσουν το μάρμαρο» τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα ολονών μας.

     Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, θα σας πω μόνο ότι σήμερα ο κανόνας είναι να μπαίνουν χρήματα από μυστικά κονδύλια των φαρμακοβιομηχανιών σε κρυφούς τραπεζικούς λογαριασμούς αρκετών μεγαλο-ψυχιάτρων και σε πολλά (όχι όλα) τα ψυχιατρικά συνέδρια οι φαρμακοβιομηχανίες (δηλαδή τα παιδιά και τα εγγόνια ολονών μας) να χρηματοδοτούν τις διακοπές σε λουξ ξενοδοχεία όλης της οικογένειας πάρα πολλών ψυχιάτρων. Όσο για τους τελευταίους, μπορεί π.χ. σε κάποιο συνέδριο οι εγγεγραμμένοι σύνεδροι να είναι πεντακόσιοι και σε μια δεδομένη στιγμή, στις αίθουσες του συνεδρίου να κάθονται μέσα  μόνο οι εκατόν πενήντα (οι υπόλοιποι τριακόσιοι πενήντα να είναι στην πισίνα με τα παιδιά τους ή στα κεντρικά εμπορικά κέντρα της πόλης  με τις γυναίκες τους). Όσο για τους εκατόν πενήντα που βρίσκονται μέσα στις αίθουσες, συνήθως κάθονται να ενημερωθούν με επιστημονικό τρόπο για το πόσο καταπληκτικά αποτελέσματα είχε στις κλινικές δοκιμές το σούπερ τελευταίο φάρμακο (που συνήθως είναι «παραφουσκωμένα»).

     Επίσης, ένας τρόπος με τον οποίον οι φαρμακοβιομηχανίες επηρρεάζουν τις επιλογές των ψυχιάτρων υπέρ των δικών τους ψυχοφαρμάκων είναι ο εξής:

      Οι φαρμακοβιομηχανίες, εκτός από τα συνέδρια, κατά κανόνα επικοινωνούν με τους ψυχιάτρους (καθώς και τους ιατρούς των λοιπών ειδικοτήτων) με τους λεγόμενους «ιατρικούς επισκέπτες», οι οποίοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από καλοντυμένοι πλασιέ φαρμάκων.

      Μία συνηθισμένη διαδικασία που ακολουθούν οι φαρμακοβιομηχανίες, ειδικά στην Ελλάδα, είναι η παρακάτω:

     Ο ιατρικός επισκέπτης-πλασιέ επισκέπτεται τον κάθε ιατρό στο ιατρείο του (ή στο νοσοκομείο, κέντρο ψυχικής υγείας κλπ) και προσπαθεί να πλασάρει τα φάρμακα της εταιρείας του επιστρατεύοντας όλη την «επιστημονικοφάνεια» που μπορεί και που είναι εκπαιδευμένος να δείξει. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ιατρικός επισκέπτης δεν έχει τις γνώσεις να αξιολογήσει σωστά αυτό που πλασάρει. Στην καλύτερη περίπτωση ο πλασιέ διαθέτει κάποιο πτυχίο Πανεπιστημίου, συνήθως στη βιολογία.

     Αφού μιλήσει προφορικά με το γιατρό για τα συγκεκριμένα φάρμακα που θέλει να προωθήσει, του αφήνει φεύγοντας ολιγόφυλλα έγχρωμα έντυπα τα οποία περιέχουν ωραία παρουσιασμένα στατιστικά γραφήματα (πχ ιστογράμματα, «πίττες» κλπ), όπου φαίνεται πόσο το φάρμακο της δικής του εταιρείας υπερέχει έναντι εκείνων των ανταγωνιστών φαρμακοβιομηχανιών.

     Αν ο ιατρός ζητήσει διευκρινήσεις και περισσότερες πληροφορίες για τα όσα λένε τα ολιγόφυλλα αυτά έντυπα, τότε ο ιατρικός επισκέπτης τού φέρνει ένα πακέτο δεμένες φωτοτυπίες άρθρων από επιστημονικά περιοδικά (journals) της τάξης των 50-100 σελίδων, στα οποία «τεκμηριώνεται» η υπεροχή του συγκεκριμένου ψυχοφαρμάκου με επιχειρήματα. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι, πολλές φορές, (όχι πάντα), υπάρχουν λογικά λάθη και ανακολουθίες που διαπιστώνει κανείς μόνο όταν διαβάζει τέτοια άρθρα παρά πολύ προσεκτικά. Οι φαρμακοβιομηχανίες και οι πλασιέ τους ποντάρουν στο ότι οι γιατροί, ως πολυάσχολοι επαγγελματίες, δεν θα διαβάσουν πολύ προσεκτικά τα άρθρα αυτά, δηλαδή, θα τα διαβάσουν «στο πόδι» ή θα διαβάσουν μόνο τις περιλήψεις (abstracts), κι αυτό όχι λόγω αδιαφορίας αλλά λόγω ελλείψεως χρόνου.

     Ακόμα όμως κι αν κάποιος γιατρός διαβάσει προσεκτικά αυτά τα άρθρα και εντοπίσει τα λάθη και τις ανακολουθίες που περιέχουν, θα ζητήσει διευκρινήσεις και θα επικοινωνήσει πάλι με τον πλασιέ. Εφόσον όμως οι ιατρικοί επισκέπτες δεν είναι γιατροί, δεν είναι σε θέση να λύσουν τις απορίες ενός επίμονου και λεπτολόγου γιατρού. Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία και ματαιωμένη προσπάθεια, ο ιατρός συνήθως εγκαταλείπει την προσπάθεια λύσης των αποριών του σε βάθος και αρχίζει να δοκιμάζει το νέο φάρμακο πάνω στους ασθενείς του.

      Το ενδιαφέρον είναι ότι, πέρα από το να πλασάρουν τα νέα φάρμακα, ο πλασιέ υπενθυμίζει στο γιατρό τα οικονομικά οφέλη που θα έχει ο δεύτερος αν προτιμήσει τα φάρμακα της συγκεκριμένης εταιρείας που αντιπροσωπεύει ο πλασιέ. Το πιο αθώο όφελος είναι η χρηματοδότηση της συμμετοχής του ψυχιάτρου σε συνέδρια, μετά υπάρχουν τα λεγόμενα «ταξίδια κινήτρων» και η διαπλοκή φτάνει, όπως αναφέραμε παραπάνω, σε μυστικές χρηματοδοτήσεις τραπεζικών λογαριασμών ορισμένων γιατρών.

     Ακόμα όμως και οι «αγνοί» ψυχίατροι (δηλ. οι μη διαπλεκόμενοι) δεν έχουν εναλλακτικές γνώσεις, δεν γνωρίζουν άλλο δρόμο εκτός από τα συμβατικά ψυχοφάρμακα, διότι μόνο αυτά διδάχθηκαν στο πανεπιστήμιο.

     Αποτέλεσμα όλης αυτής της διαπλοκής, που φτάνει να επηρεάζει τον τρόπο σκέψης τόσο των ψυχιάτρων (από το πρώτο έτος του πανεπιστημίου ακόμα) όσο και των λοιπών εμπλεκομένων, όπως είναι οι λήπτες και οι οικογένειές τους, είναι να υποτιμώνται συστηματικά από τους ψυχιάτρους οι θεραπευτικές παρεμβάσεις ψυχολογικής και κοινωνικής φύσεως (όπως είναι η ατομική, ομαδική και οικογενειακή ψυχοθεραπεία, η ψυχοεκπαίδευση, η ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, η προπαγάνδα να ακολουθεί ο ασθενής υγιεινό τρόπο ζωής κοκ).

     Ακόμα χειρότερα όμως, όλη αυτή η διαπλοκή είχε σαν αποτέλεσμα να μπλοκαριστεί η έρευνα και η εξέλιξη φυσικών λύσεων που κι εκείνες αφορούσαν στη βιολογική διάσταση της ψυχικής ασθένειας αλλά ήταν εντελώς ανώδυνες για την υγεία των ασθενών, εν δυνάμει πιο αποτελεσματικές και λιγότερο επώδυνες για τους προϋπολογισμούς υγείας των κρατών. Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα ήταν αυτό με την ορθομοριακή ιατρική και ψυχιατρική.

     Η ορθομοριακή ιατρική χρησιμοποιεί μεγαδόσεις φυσικών συστατικών όπως οι βιταμίνες, τα μεταλλικά άλατα, τα αμινοξέα, τα ζωτικά λιπαρά οξέα κλπ., που είναι τα ίδια από τα οποία αποτελείται ο ανθρώπινος (και όχι μόνο) οργανισμός. Αν γίνεται σωστά, είναι όχι μόνο ασφαλέστατη για τον οργανισμό αλλά, αντί να χαλά την υγεία, (όπως τα συμβατικά ψυχοφάρμακα) την διορθώνει, την «φτιάχνει» όλο και περισσότερο. Αυτό διότι μιλά την ίδια τη γλώσσα του σώματος. Πλέον δεν φορτώνουμε τον οργανισμό με χημικά δηλητήρια, που έχουν περίεργα τεχνητά ονόματα – σιδηροδρόμους αλλά του δίνουμε τα φυσικά συστατικά (βιταμίνες κλπ.) που στερήθηκε και που έχει απόλυτη ανάγκη. Παράλληλα, αν γίνουν και κάποιες άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις που μας δίνει η εναλλακτική ιατρική, ο άνθρωπος γίνεται υγιής διότι κινητοποιούνται οι εγγενείς θεραπευτικοί μηχανισμοί του οργανισμού κι έτσι είναι δυνατόν ο ασθενής να γίνει πρώην ασθενής στην κυριολεξία και όχι κατ’ ευφημισμόν. Ενώ ο λήπτης που ακολουθεί τη συμβατική ψυχιατρική στα πενήντα του και στα εξήντα του έχει πολύ κακή υγεία, ο λήπτης που επιλέγει φυσικές θεραπείες για τη βιολογική διάσταση της ψυχικής του αρρώστιας και ακολουθεί υγιεινό τρόπο ζωής αναμένεται να μην κινδυνεύει ούτε από αρρώστιες τύπου γρίπης των χοίρων ή γρίπης των σκαντζοχοίρων. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι θα έχει πολύ γερό ανοσοποιητικό. Έτσι προβλέπεται να ζήσει πολλά χρόνια και να έχει γεράματα γεμάτα ζωτικότητα, υγεία και δημιουργία.

     Σε αυτό το σημείο θέλω να τονίσω το εξής: προς Θεού δεν θέλω να νομίσετε ότι σας λέω από αύριο να κόψετε τα φάρμακά σας, να πάτε να πάρετε μια πολυβιταμίνη από το φαρμακείο και να περιμένετε ότι θα έχετε τα πλεονεκτήματα που περιέγραψα στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου. Αν το κάνετε αυτό, το πιο πιθανό είναι ότι σύντομα θα καταλήξετε στο ψυχιατρείο με εισαγγελική εντολή ή ακόμα χειρότερα μπορεί και να αυτοκτονήσετε. Τα συμβατικά ψυχοφάρμακα δεν «κόβονται» έτσι απλά διότι αν επιχειρήσετε, όχι να τα κόψετε, αλλά ακόμη και λίγο να τα μειώσετε, είναι έτσι φτιαγμένα που η ψυχική αρρώστια σας θα επανεμφανιστεί ταχύτατα. Αυτό επιστημονικά λέγεται “Rebound effect” (προφέρεται «ρημπάουντ ιφέκτ», όπως ο γνωστός όρος «ρημπάουντ» από την καλαθοσφαίριση).

     Η εναλλακτική ψυχιατρική, ως προς τη βιολογική διάσταση, βασίζεται κυρίως στις αρχές της ορθομοριακής και ανθρωπο-οικολογικής ιατρικής (orthomolecular medicine & human ecology medicine), τα οποία δύο αυτά ρεύματα ιατρικής είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους. Παράλληλα, χρησιμοποιεί κι άλλες εναλλακτικές ιατρικές (όπως π.χ. την κβαντική ιατρική η οποία μπορεί να «διαβάζει» τον οργανισμό και να καταλαβαίνει ποιες ανάγκες έχει).

     Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να δούμε τι είναι ορθομοριακή και τι ανθρωπο-οικολογική ιατρική, ποιες είναι οι βασικές τους αρχές, τι πρακτική εφαρμογή έχουν στην ψυχιατρική και, τέλος, εφόσον τις θεωρούμε σωστές, τι πρέπει να κάνουμε για να μην είμαστε ψυχικά και σωματικά άρρωστοι.

     Ας αρχίσουμε με την ορθομοριακή ιατρική. Ο όρος αυτός επινοήθηκε από τον δύο φορές βραβευμένο με Nobel ιατρό Linus Pauling. Οι ορθομοριακοί ιατροί πιστεύουν ότι η θεραπεία των λοιμωδών και εκφυλιστικών νοσημάτων μπορεί να επιτευχθεί κάνοντας αλλαγές (επεμβαίνοντας) στις συγκεντρώσεις των «ορθών μορίων» (δηλ. βιταμινών, μεταλλικών αλάτων, ιχνοστοιχείων, αμινοξέων, ενζύμων, ορμονών κλπ.), τα οποία αποκαλούμε θρεπτικά συστατικά και τα οποία υπάρχουν από τη φύση  μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτή η πεποίθηση βασίζεται στην ιδέα ότι κάθε κύτταρο μέσα στο σώμα μας έχει τεράστια σημασία για τη βέλτιστη υγεία μας, και ελλείψεις/ανεπάρκειες σε αυτό το βιολογικό περιβάλλον αποτελούν σοβαρό λόγο για να είμαστε άρρωστοι (δηλ. η ασθένεια βασίζεται σε ελλείψεις βιταμινών, μεταλλικών αλάτων κλπ.). Εάν έχουν προκύψει και υπάρχουν ελλείψεις/ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα, η συγκέντρωση (concentration) των θρεπτικών συστατικών τα οποία είναι απαραίτητα για τη βέλτιστη υγεία πρέπει να αλλάξει σύμφωνα με τις εξατομικευμένες ανάγκες του οργανισμού.

     Όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ο κάθε ανθρώπινος οργανισμός είναι τα ίδια, αλλά οι ποσότητες που έχει ανάγκη κάθε ξεχωριστός οργανισμός είναι τόσο ιδιαίτερες και εξατομικευμένες, όπως είναι τα δακτυλικά αποτυπώματα. Αυτή η ιδιαιτερότητα οφείλεται στους εξής παράγοντες:

     Στην τροφή που τρώει κάποιος, στο στρες (σωματικό, ψυχολογικό, διανοητικό) που βιώνει, στο περιβάλλον όπου ζει και εργάζεται, στο κληρονομικό και γονιδιακό του προφίλ (που είναι μοναδικό), στο είδος του εδάφους στο οποίο καλλιεργήθηκαν τα τρόφιμα που έφαγε, στην ποιότητα νερού που καταναλώνει, στο πόση και τι είδους σωματική άσκηση κάνει, κλπ.- όλα αυτά μαζί σε συνδυασμό προσδιορίζουν / καθορίζουν το γεγονός ότι το σώμα του καθενός μας δεν είναι απλά μια στοίβα από κύτταρα τα οποία χρειάζονται μια «ίδια για όλους» ελάχιστη ημερήσια ανάγκη (minimum daily requirement) σε θρεπτικά συστατικά. Αντίθετα, ο καθένας μας είναι ένα μοναδικό άτομο με μοναδικές βιοχημικές ανάγκες. Αν τα κύτταρα του σώματος μας νοσούν, αυτό συμβαίνει διότι δεν τους παρέχεται η σωστή ποσότητα και συνδυασμός  από τα βέλτιστα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται έτσι ώστε να φτιάχνουν υγιείς ιστούς, όργανα, και τα οποία να συντελούν σε ζωή γεμάτη υγεία. Δηλαδή, η υγεία των κυττάρων δεν βασίζεται στην κάλυψη της (στατιστικά προσδιορισμένης) ελάχιστης ημερήσιας ανάγκης του οργανισμού αλλά σε μια βέλτιστη ημερήσια δόση που έχουμε ανάγκη, η οποία με τη σειρά της καθορίζεται από την δίκη μας βιοχημική μοναδικότητα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο υπεισέρχεται η ορθομοριακή ιατρική και βοηθά.

     Αντίθετα, η συμβατική «τοξιμοριακή» ιατρική και ψυχιατρική χορηγούν στον οργανισμό χημικές ουσίες που είναι τεχνητά κατασκευασμένες και «ξένες» ως προς τη βιοχημεία του οργανισμού – με την έννοια ότι δεν γεννήθηκε ποτέ κανένα μωρό με π.χ. ολανζαπίνη (Zyprexa) στον οργανισμό του, εκτός κι αν αυτή την ουσία την πήρε κάποτε η μητέρα του πριν το γεννήσει ή όσο το θήλαζε. Αυτές λοιπόν τις χημικές ουσίες, δηλ. τα συμβατικά (ψυχο)φάρμακα, τις χορηγούν οι συμβατικοί ψυχίατροι σε δόσεις κάπως μικρότερες από αυτές που προξενούν θάνατο (sublethal levels). Οι ουσίες αυτές δεν πολεμούν τις αιτίες της ψυχικής ασθένειας, δεν μπορούν να τις «ξεριζώσουν». Αντίθετα το μόνο που επιχειρούν, είναι να «μπαλώσουν», να «βολέψουν» τα συμπτώματα – πράγμα που συνήθως δεν επιτυγχάνουν στο 100%. Κάτω από την ανακούφιση των συμπτωμάτων, οι αιτίες εξακολουθούν να υπάρχουν.

     Ας έρθουμε τώρα στο δεύτερο σκέλος, την ανθρωπο-οικολογική ιατρική. Εκείνη υποστηρίζει ότι διάφορες ουσίες που βρίσκονται στο περιβάλλον και που ερχόμαστε σε επαφή με αυτές επηρεάζουν καταλυτικά την σωματική και ψυχική μας υγεία και τη συμπεριφορά μας. Αυτές τις ουσίες τις τρώμε, τις πίνουμε ή τις εισπνέουμε και συνήθως βρίσκονται στο περιβάλλον μας ως αποτέλεσμα του σύγχρονου τεχνολογικού πολιτισμού μας. Κάποιοι από εμάς αντιδρούμε βιοχημικά σε κάποιες από αυτές τις ουσίες με τέτοιο τρόπο, που ιατρικά υπάγεται στην (ευρύτερη) κατηγορία των αλλεργικών αντιδράσεων. Ο όρος «αλλεργική αντίδραση» όπως χρησιμοποιήθηκε παραπάνω είναι πολύ απλοϊκός. Εδώ, όταν λέμε «αλλεργικές αντιδράσεις», δεν εννοούμε εκείνες στις οποίες ενεργοποιούνται οι ισότυποι ανοσοσφαιρίνης IgE αλλά άλλες αντιδράσεις, στις οποίες ενεργοποιούνται άλλοι τέτοιοι ισότυποι. Ένας ορθότερος όρος αντί για «αλλεργίες» θα ήταν «δυσανεξίες» ή «κρυφές αλλεργίες», διότι σε αυτές τα συμπτώματα συμβαίνουν με καθυστέρηση έως και τρία εικοσιτετράωρα και δεν είναι τόσο εμφανή όσο στις κλασσικές αλλεργίες, οπόταν εμφανίζονται αμέσως εξανθήματα κλπ.  Πολλές φορές, όταν ερχόμαστε σε επαφή με ουσίες που μας «πειράζουν», λαμβάνουν χώρα στον οργανισμό μας πολλά περισσότερα πράγματα απ’ ότι μια απλή ανοσολογική αντίδραση (immunologic response). Πολλές φορές, οι ελλείψεις του οργανισμού σε θρεπτικά συστατικά ή οι δυσλειτουργίες στο μεταβολισμό (metabolic dysfunctions) που προξενούνται από τέτοιες ελλείψεις, συμβάλλουν και εκείνες καταλυτικά στις παρατηρούμενες ανοσολογικές αντιδράσεις.

     Για παράδειγμα, όταν τα επίπεδα της βιταμίνης Β2 σε κάποια από τις μορφές της (FAD) δεν είναι αυτά που πρέπει μέσα στον οργανισμό, αυτό μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιο άτομο προδιάθεση για φλεγμονώδη αντίδραση (inflammatory response) στην φορμαλδεΰδη και άλλες μορφές αλδεΰδης (aldehydes) που περιέχονται σε κάποια οικοδομικά υλικά, κόλλες και ρητίνες, και επίσης μπορούν να παραχθούν από μικροοργανισμούς που παράγουν αλδεΰδες, όπως είναι ο μύκητας Candida albicans, που υπάρχει στο έντερό μας και σε πάρα πολλούς από εμάς υπάρχει σε πληθυσμούς πολύ μεγαλύτερους από τα φυσιολογικά επίπεδα.

     Άρα λοιπόν, εφαρμόζοντας στην πράξη τις επιταγές της ανθρωπο-οικολογικής ιατρικής, η λύση για κάποια προβλήματα υγείας που έχουμε  είναι να βρούμε τι μας πειράζει και να το αποφεύγουμε, μέσω αλλαγών στη διατροφή, βέλτιστη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών ως διατροφικά συμπληρώματα (π.χ. κάψουλες, σταγόνες κλπ.) και μέσω εντοπισμού κάποιων «εξαρτήσεων» και ευρύτερα οριζόμενων αλλεργιών που έχουμε και δεν γνωρίζουμε (π.χ. καπνός τσιγάρου, ζάχαρη, αλκοόλ). Για να βελτιωθεί πραγματικά η υγεία μας, πρέπει να ψάξουμε, να βρούμε και να διορθώσουμε την πραγματική αιτία των αλλεργικών αυτών αντιδράσεων, παρά το να παραμένουμε σε μια κατάσταση αλλεργιογόνου εξάρτησης (addictive state) ενώ ταυτόχρονα καταπίνουμε τεχνητά φάρμακα που απλώς καταστέλλουν («μπαλώνουν») τα συμπτώματα και αφήνουν τις αιτίες να «δουλεύουν» ανενόχλητες.

     Πρέπει να ξέρετε ότι δεν υπάρχει μόνο ένα πρωτόκολλο εναλλακτικής ιατρικής αλλά πολλά και πρέπει να βρείτε ποιο ταιριάζει στο δικό σας βιοχημικό προφίλ. Όπως είπαμε, κάθε οργανισμός είναι μοναδικός και χρειάζεται εξατομικευμένη παρέμβαση. Επίσης πρέπει να γνωρίζετε ότι η ορθομοριακή ψυχιατρική, για τους λόγους που προανέφερα, δεν έχει εξελιχθεί πολύ και ακόμα χειρότερα, στο εδώ και στο τώρα, δηλαδή στην Ελλάδα του 2017 δεν υπάρχουν ψυχίατροι που να την υποστηρίζουν και φυσικά δεν καλύπτεται οικονομικά από το ΕΣΥ ή κάποιο ασφαλιστικό ταμείο, ούτε ακόμα κι από ιδιωτικά προγράμματα υγειονομικής ασφάλισης.

     Επίσης πρέπει να ξέρετε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εναλλακτικοί ιατροί αλλά ο όρος «εναλλακτική ιατρική» είναι πάρα πολύ γενικός και ευρύς και καλύπτει πολλές διαφορετικές θεραπευτικές τεχνικές (από ομοιοπαθητική, οζονοθεραπεία, βιοσυντονισμό, βελονισμό, ρεφλεξολογία, κβαντική ιατρική, ιριδολογία, μέχρι ορθομοριακή διατροφή). Επίσης, οι περισσότερες εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες δρουν σε ενεργειακό επίπεδο. Η ψυχική ασθένεια όμως δρα σε βιοχημικό επίπεδο και άρα οι «ενεργειακές» θεραπευτικές τεχνικές (π.χ. ομοιοπαθητική, βιοσυντονισμός, βελονισμός κλπ) δεν μπορούν να την ελέγξουν επαρκώς διότι δεν την «πιάνουν» καλά εφόσον «δεν είναι στην ίδια συχνότητα» με την ψυχική ασθένεια. Η ορθομοριακή ιατρική αντίθετα, δρα σε βιοχημικό επίπεδο και άρα μιλά την ίδια γλώσσα, είναι στην ίδια συχνότητα με την ψυχική ασθένεια. Αλλά προς το παρόν, όπως είπαμε, δεν υπάρχουν ορθομοριακοί ψυχίατροι στην Ελλάδα. Και όπως επίσης είπαμε, οι ψυχίατροι της Ελλάδας όπως και οι περισσότεροι του εξωτερικού, έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου υπέρ των συμβατικών ψυχοφαρμάκων.

     Κάποιος λογικός άνθρωπος θα απορούσε και θα ρώταγε: «καλά, εφόσον μπορούμε να καλύψουμε τις ψυχικές ασθένειες ως προς τη βιολογική τους διάσταση με βιταμίνες και λοιπά θρεπτικά συστατικά, τότε γιατί οι φαρμακοβιομηχανίες δεν υιοθετούν τέτοιου είδους ψυχοφάρμακα;»

     Ο κύριος λόγος είναι ότι τα φυσικά συστατικά, όπως οι βιταμίνες κλπ., επειδή υπάρχουν στη φύση, δεν μπορούν να «πατενταριστούν», να λάβουν δηλαδή  ευρεσιτεχνία. Αν δηλαδή κάποια φαρμακοβιομηχανία αύριο «έριχνε» στην αγορά ένα ορθομοριακό ψυχοφάρμακο, πολύ γρήγορα κάποιες άλλες θα το αντέγραφαν αμέσως χωρίς νομικές κυρώσεις. Έτσι, όχι μόνο δεν θα υπήρχε περιθώριο μεγάλης κερδοφορίας, αλλά αντίθετα, η πρώτη εταιρεία θα είχε τεράστιες οικονομικές ζημιές.

     Αντίθετα, το μοντέλο της συμβατικής τοξιμοριακής ψυχιατρικής βολεύει πολύ τα οικονομικά των φαρμακοβιομηχανιών: βρίσκουν μία νέα τεχνητή χημική ουσία, την δοκιμάζουν σε πειραματόζωα και αργότερα σε ανθρώπους – εθελοντές  και, αν αυτοί δεν πεθάνουν, την πατεντάρουν και την λανσάρουν στην αγορά με τους γνωστούς τρόπους (οι οποίοι γενικεύονται εξαιτίας του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών): «καλόπιασμα» των γιατρών (και κατά συνέπεια επιρροή στον τρόπο σκέψη τους), διαφήμιση στα συνέδρια και τα επιστημονικά περιοδικά (journals), εμφανίσιμους και καλοκουστουμαρισμένους ιατρικούς επισκέπτες (δηλ. πλασιέ φαρμάκων) και χορηγίες σε δράσεις ληπτών και οικογενειών. Έτσι, από τη στιγμή που ένα φάρμακο θα εμφανιστεί στην αγορά, η εκάστοτε φαρμακευτική εταιρεία έχει δικαίωμα να το πουλάει σε όποια τιμή θέλει για δέκα χρόνια. Μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια, μαζεύει πολλά λεφτά, που τα «επενδύει» πάλι στο να εφεύρει και να εξελίξει νέα φάρμακα, τα οποία θα ρίξει αργότερα στην αγορά, και πάει λέγοντας.

     Ο δευτερεύων λόγος είναι ότι η ορθομοριακή ιατρική έχει ως αρχή της την εξατομίκευση. Αν λοιπόν κυκλοφορούσε κάποιο ορθομοριακό ψυχοφάρμακο, αυτό θα κάλυπτε βιοχημικά μια πολύ μικρή μερίδα του πληθυσμού. Για να καταλάβετε τι εννοώ, το ορθομοριακό ψυχοφάρμακο που έπαιρνα το 2009 και 2010, το Truehope Empowerplus (www.truehope.com), το είχαμε «δοκιμάσει» (με την έννοια ότι «διαβάσαμε» σε μηχάνημα της κβαντικής ιατρικής αν και πόσο ταίριαζε βιοχημικά) σε πέντε διαφορετικούς ασθενείς με την ίδια διάγνωση, δηλ. διπολική διαταραχή. Τα αποτελέσματα που έδειξε το μηχάνημα ήταν ότι σε μία ασθενή ταίριαζε κατά 90%, σε δύο άλλους καθόλου, και σε δύο άλλους (μεταξύ αυτών και εμένα) ταίριαζε εν μέρει.

     Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο βιο-ψυχο-κοινωνικό τρίπτυχο της ψυχικής ασθένειας. Είπαμε ότι τη βιολογική διάσταση της ψυχικής ασθένειας η συμβατική ψυχιατρική την αντιμετωπίζει χορηγώντας στον ασθενή συμβατικά ψυχοφάρμακα. Δηλαδή κάνει μία και μόνη παρέμβαση. Αντιμετωπίζοντας τη βιολογική διάσταση της ψυχικής ασθένειας εναλλακτικά, πρέπει να κάνουμε όχι μία, αλλά πάνω από δέκα πέντε παρεμβάσεις. Για το λόγο αυτό, η ψυχιατρική χωρίς ψυχοφάρμακα είναι δύσκολο να εφαρμοστεί σωστά. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν γιατροί να την υποστηρίζουν και το οικονομικό κόστος είναι δευτερεύουσες αιτίες. Η κύρια αιτία είναι ότι θέλει τεράστια αυτοπειθαρχία και τόσο αυστηρό τρόπο ζωής, που μόνο λίγοι μπορούν επαρκώς να εφαρμόσουν.

     Ας δούμε τι πρέπει να κάνει κανείς για να καταφέρει να ελέγξει την ψυχική του ασθένεια σε αποτελεσματικό βαθμό:

  • Να παίρνει τα ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής σύμφωνα με το θεραπευτικό πρωτόκολλο που ενδείκνυται για την περίπτωση του. (Αυτά είτε μπορούν να αντικαταστήσουν εξ ολοκλήρου τα συμβατικά ψυχοφάρμακα, είτε να επιτρέψουν στον ψυχικά ασθενή να είναι καλά παίρνοντας μια υποδόση, δηλαδή μικρότερη δόση συμβατικών ψυχοφαρμάκων).
  • Να κάνει ορθομοριακή διατροφή με βιολογικά προϊόντα και να αποφεύγει τις τροφές στις οποίες έχει δυσανεξία.
  • Να κάνει καθημερινά επαρκώς αερόβια άσκηση (κατά προτίμηση το πρωί, οπόταν ο οργανισμός έχει μέγιστα επίπεδα κορτιζόλης) και επιπλέον να περπατά τουλάχιστον για μία ώρα καθημερινά.
  • Να πίνει καλής ποιότητας νερό, απαλλαγμένο από χλώριο, φθόριο, μόλυβδο, αμίαντο κλπ. και να πλένεται (ντους) με φιλτραρισμένο νερό. Να μην κολυμπά σε πισίνες με χλωριωμένο νερό.
  • Να μην καπνίζει, (ενεργητικά ή παθητικά), να μην παίρνει καφεΐνη, να μην τρώει συχνά ζάχαρη, να μην πίνει αλκοόλ, να μην κάνει χρήση ναρκωτικών.
  • Να μην ζει σε περιβάλλον με πολλά καυσαέρια, βαρέα μέταλλα, ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, τοξίνες ή αλλά χημικά δηλητήρια ούτε και γεωπαθητική ακτινοβολία. Να κάνει τακτικά αποτοξίνωση από όλα αυτά.
  • Οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής του να μην τον στρεσάρουν πολύ.
  • Να αποκατασταθεί η υγεία του εντέρου του και γενικά όλου του πεπτικού σύμφωνα με τις επιταγές της εναλλακτικής ιατρικής (απαλλαγή από Candida Albicans, σύνδρομο διαπερατού εντέρου, δυσκοιλιότητα κλπ.)
  • Να αποκατασταθούν άλλου είδους προβλήματα υγείας (π.χ. δυσανεξίες και πάσης φύσεως αλλεργίες, ειδικά οι «εγκεφαλικές» αλλεργίες δηλ. οι ευρύτερα οριζόμενες αλλεργικές αντιδράσεις που εκδηλώνονται και με συμπτώματα ψυχικών ασθενειών) με πρωτόκολλα (μεθόδους) ολιστικής / εναλλακτικής ιατρικής.
  • Να κάνει παράλληλα κάποιες άλλες εναλλακτικές θεραπείες με ορθό τρόπο π.χ. ομοιοπαθητική, οζονοθεραπεία, (προσοχή, η οζονοθεραπεία να μην γίνεται συνέχεια και «άρπα-κόλλα»), βελονισμό, ρεφλεξολογία κλπ.(προαιρετικά).
  • Να κάνει θεραπείες Βιοσυντονισμού και Νευροανάδρασης.

     Νομίζω ότι τώρα καταλάβατε γιατί είναι πιο απλό το συμβατικό μοντέλο: διότι εκεί παίρνεις το χάπι σου και ησυχάζεις. Το να διεκδικείς την υγεία σου με τον εναλλακτικό τρόπο είναι μια δύσκολη υπόθεση, διότι η σημερινή τεχνολογία και ο σημερινός τρόπος ζωής δεν βοηθούν καθόλου αυτό το μοντέλο ζωής. Ενώ λίγες γενιές πριν ο τρόπος που ζούσαν οι άνθρωποι τους ανάγκαζε να κινούνται και να ζουν πιο υγιεινά απ’ ότι σήμερα, η ζωή στις μεγαλουπόλεις του σήμερα μας δυσκολεύει από το να ζούμε με τον τρόπο που περιέγραψα στα παραπάνω 11 σημεία.

     Παράλληλα δεν φτάνει να κάνουμε όλα τα παραπάνω. Πρέπει παράλληλα να ξέρουμε και το γιατί το κάνουμε. Η συνεχής ενημέρωση από βιβλία, περιοδικά και το Διαδίκτυο μπορεί να μας βοηθήσει σ’ αυτό. Απλά εγώ προσωπικά πιστεύω ότι για να ενημερωθεί κανείς  αποτελεσματικά πρέπει να ξέρει πάρα πολύ καλά τουλάχιστον την αγγλική γλώσσα, διότι στα ελληνικά δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες και βιβλία που να υποστηρίζουν επαρκώς τη γνώση της τελευταίας λέξης της εναλλακτικής ψυχιατρικής.

     Τώρα που οδεύει το άρθρο προς το τέλος του, θα ήθελα να απευθύνω μία κουβέντα στους ψυχιάτρους. Πρώτα-πρώτα, να μιλήσω για τον εαυτό μου. Ναι, έγινα λίγο γνωστή από δύο-τρία άρθρα που έγραψα και δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά πληρωμένα από φαρμακευτικές εταιρείες. Ναι, μίλησα σε ημερίδες με χορηγούς φαρμακευτικές εταιρείες. Ναι, έμεινα σε λουξ ξενοδοχεία και έφαγα σε ωραία εστιατόρια και έκανα και μερικά ωραία ταξίδια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όλα πληρωμένα από φαρμακευτικές εταιρείες. Ναι, ευχαρίστησα δημόσια, προφορικά και γραπτά, φαρμακευτικές εταιρείες – χορηγούς. Αλλά ως εδώ ήταν, αυτό δεν θα συνεχιστεί άλλο. Σιγά-σιγά, όσο δραστηριοποιούμην στο χώρο της ψυχικής υγείας, ως εθελόντρια – ακτιβίστρια και, αργότερα, εκπαιδευόμενη επαγγελματίας ψυχικής υγείας, άρχισα να βλέπω τι γίνεται. Για να είμαι λοιπόν εντάξει με τη συνείδησή μου, στο εξής θα τηρώ αποστάσεις από τα διαπλεκόμενα της φαρμακοκίνητης συμβατικής ψυχιατρικής. Οι απόψεις μου θα δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μου (www.alternativebipolar.gr) και όποιος θέλει θα μπορεί ελεύθερα να έχει πρόσβαση σε αυτές και να γίνεται κοινωνός τους.

     Όσο για σας, αγαπητοί μου γιατροί, να ξέρετε πως η αφάρμακος ψυχιατρική έχει κι αυτή ψωμί  για εσάς, διότι οι λήπτες εκεί έξω την περιμένουν όπως ένα κατάξερο, σκασμένο από την ξηρασία έδαφος περιμένει μια μικρή βροχούλα για να αρχίσει να δίνει ζωή. Αγαπημένοι μου γιατροί, θα πρέπει να κάνετε κι εσείς τις επιλογές σας και να αποφασίσετε τι προτεραιότητες θα βάλετε.

     Όσο για τις φαρμακευτικές εταιρείες, θα πρέπει κι εκείνες να κάνουν τις επιλογές τους. Αν πραγματικά θέλουν να νοιάζονται για τον άνθρωπο, τώρα ήρθε η ώρα να αποδείξουν αν θα εξακολουθούν να τον βάζουν πάνω ή κάτω από τα μεγάλα κέρδη. Ναι, είναι θεμιτό να έχεις εταιρεία και να έχεις κέρδος. Αλλά θα σας πω το παράδειγμα του συνιδρυτή της εταιρείας Truehope, που βγάζει το ορθομοριακό ψυχοφάρμακο που έπαιρνα εγώ.

Ο άνθρωπος αυτός που την ίδρυσε είχε δύο διπολικά παιδιά που δεν τα ωφελούσαν τα συμβατικά ψυχοφάρμακα και η ζωή τους ήταν σκέτη κόλαση.

      Επίσης ο άνθρωπος αυτός έχασε την πρώτη γυναίκα και τον πατέρα της, που ήταν και οι δύο διπολικοί, από αυτοκτονία. Η εταιρεία που ίδρυσε πολεμήθηκε απίστευτα από συμφέροντα που δεν ήθελαν να προχωρήσει η ορθομοριακή ψυχιατρική, και στα πλαίσια αυτού του «πολέμου» χάθηκαν κι ανθρώπινες ζωές (λήπτες που έπαιρναν το ορθομοριακό ψυχοφάρμακο, οι οποίοι κάποιο διάστημα έπαψαν να έχουν πρόσβαση σε αυτό, υποτροπίασαν και αυτοκτόνησαν).

     Ο άνθρωπος αυτός ταλαιπωρήθηκε χρόνια στα δικαστήρια. Στο τέλος δικαιώθηκε, και η εταιρεία του συνέχισε να προσφέρει στην ψυχική υγεία, αλλά δεν βγάζει τα κέρδη που βγάζουν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες. Ο άνθρωπος αυτός δεν μετακινείται με ιδιωτικά αεριωθούμενα αεροπλάνα, αλλά με αεροπλάνα της γραμμής. Κερδίζει το ψωμί του όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, εισπράττει την γνήσια ευγνωμοσύνη χιλιάδων ανθρώπων που ωφελήθηκαν από αυτή του την προσπάθεια και χαίρεται που, έπειτα από τόσα χρόνια και τόση πίκρα, τα δύο διπολικά του παιδιά ζουν ως φυσιολογικοί άνθρωποι και μάλιστα του χάρισαν και υγιέστατα εγγόνια. Αυτός ο άνθρωπος επέλεξε να βάλει την πραγματική ανθρώπινη υγεία πάνω από τα (τεράστια) κέρδη. Και ξέρετε γιατί; Γιατί έζησε την ψυχική ασθένεια από πρώτο χέρι και πόνεσε. Η εταιρεία του είναι μη κερδοσκοπική. Δεν έχει παθητικό, αλλά δεν βγάζει και τα απίστευτα ποσά που βγάζουν οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.

     Τέλος μια τελευταία κουβέντα για την ορθομοριακή ψυχιατρική: επειδή δεν υπάρχουν ακόμα στην Ελλάδα ορθομοριακοί ψυχίατροι, πρέπει να γίνει ένα ισχυρό κίνημα ληπτών που να τη ζητήσει. Με άλλα λόγια, πιστεύω ότι την ορθομοριακή ψυχιατρική θα τη φέρουν πρώτα στην Ελλάδα οι ασθενείς και όχι οι γιατροί. Πολλοί από τους δεύτερους είναι καλά βολεμένοι στις πισίνες των λουξ ξενοδοχείων. Αν λοιπόν δεν θέλετε να έχετε μεταβολικό σύνδρομο από τα τριάντα σας χρόνια, ελάτε να συσπειρωθούμε όλοι οι λήπτες μαζί για να φέρουμε και στην Ελλάδα την ψυχιατρική του μέλλοντος, την ψυχιατρική χωρίς τα συμβατικά χημικά ψυχοφάρμακα.

      Σημείωση: Πριν δημοσιευθεί, το παραπάνω άρθρο διαβάστηκε και ελέγχθηκαν οι πληροφορίες του από πέντε ιατρούς (τέσσερις από τους οποίους είναι ψυχίατροι). Τα ονόματά τους δεν δημοσιεύονται για λόγους προστασίας τους.

                                                                                                                                                                                                                                                                        Νατάσα Βασιλάκη

www.alternativebipolar.gr

nvassilaki@yahoo.com

Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στη μνήμη του ιατρού Θωμά Χρηστίδη (1939-2017) που ήταν ο πρώτος που με δίδαξε εναλλακτική ιατρική, υπήρξα ασθενής του για πολλά χρόνια, και ήταν ένας από τους γιατρούς που ήλεγχε και συμπλήρωνε τα άρθρα μου όταν τα έγραφα.

   Βιβλιογραφία

  1. Philpott, W & Κalita D (1987,2000) Brain Allergies – Τhe Psychonutrient and Magnetic Connections (Second Updated Edition), Keats Publishing, Inc.

ISBN-13: 978-0-658-00398-1 & ISBN-10: 0-658-00398-4

  1. Stringam, A (2007) A promise of hope – The astonishing true story of a woman afflicted with bipolar disorder and the miraculous treatment that cured her. Toronto, Canada. Harper Calling.

   ISBN-13: 978-0-00-200884-6 & ISBN-10: 0-00-200884-Χ

  1. Moyer, D (2003) Too good to be true? Nutrients quiet the unquiet brain – A four generation bipolar odyssey.

   Penn Valley, California, USA. Publ.: Nu-Tune Press

   ISBN: 0-9717990-0-8 & ISBN: 0-9717990-1-6

  1. Foster, H. (2003) What really causes schizophrenia. Victoria, Canada. Trafford Publishing.

   ISBN: 1-4120-1531-6

  1. Bock, K & Stauth, C (2007) Healing the new childhood epidemics – Autism, ADHD, Asthma and Allergies – The groundbreaking program for the 4-A disorders. New York, USA. Ballantine books.

   ISBN: 978-0-345-49450-4

  1. Hoffer, Abram (2004) Healing schizophrenia- Complementary vitamin & drug treatments. CCNM

Press. ISBN: 1-897205-08-4

  1. Hoffer, Abram & Saul, Andrew W. (2008) orthomolecular medicine for everyone – Megavitamin therapeutics for families and physicians. – Basic Health Publications, Inc.

      ISBN: 978-1-59120-226-4

 

Comments are closed.